zaterdag 26 oktober 2013

Bewogen

Ja, ik ben er nog.

De voorbije maanden waren heel bewogen. Van medische toestanden (waar ik jullie niet mee ga vervelen) tot het leegmaken van het huis van mijn grootmoeder.

Begin 2012 ruilde ze het tijdelijke voor het eeuwige. "Mémé is nu een sterretje, hé mama." Ook mijn kleine kapoen kon het een week na haar 92e verjaardag niet echt vatten.

Pas anderhalf jaar later vond mijn moeder de kracht en de moed om samen met ons haar ouderlijk huis beetje bij beetje leeg te maken. Tranen vloeiden onvermijdelijk. Maar er werd gelukkig ook gelachen. Herinneringen kwamen boven. Hier en daar werden schatten ontdekt. Schatten van onmetelijk emotionele waarde. Ze waren onlosmakelijk met mijn grootmoeder verbonden. Een gigantisch rond koffieblik met bolletjes wol, breinaalden, lapjes leer en stof, de knopendoos, zwart-witfoto's uit lang vervlogen tijden (getuigden de heerlijke retrokapsels), haakwerkjes (gemaakt met uiterste precisie), jurken (o.a. in diolen) waar ik wonderwel perfect in paste ...

En ja, dat doet wat met een mens. Af en toe zat mijn hoofd barstensvol. En soms voelde ik me helemaal leeg. Zoiets vraagt tijd. En die nam ik ...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...